De zorg digitaliseert snel, maar de uitwisseling van medische gegevens blijft vaak achter. Patiënten kunnen hun eigen dossiers nauwelijks inzien, en zorgverleners moeten het soms doen met onvolledige informatie. Het subsidieprogramma VIPP is in het leven geroepen om daar verandering in te brengen. De subsidieregeling stimuleert zorginstellingen om digitale informatie-uitwisseling te verbeteren. Zowel met patiënten, als tussen zorgprofessionals onderling. Het doel: minder papieren dossiers, minder dubbel werk, en vooral: betere zorg.
VIPP staat voor Versnellingsprogramma Informatie-uitwisseling Patiënt en Professional.
Het programma heeft twee hoofddoelen:
-
- Patiënten digitaal inzage geven in hun medische gegevens via een persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO).
- Zorgprofessionals onderling digitaal laten uitwisselen van relevante gegevens met behulp van landelijke standaarden.
De subsidie wordt in opdracht van ministerie van VWS, uitgevoerd door de Dienst Uitvoering Subsidies aan Instellingen (DUS-I). Het VIPP-programma kent verschillende varianten. VIPP InZicht is er daar een van en richt zich op de informatie-uitwisseling in de langdurige zorg. OrangeX senior subsidieprofessional Maurice van der Zalm is uitvoering coördinator van verschillende VIPP-regelingen en zorgt dat ook in deze laatste fase van het programma voor de definitieve afronding van het programma.
Waarom is deze subsidie eigenlijk nodig?
De subsidiëring via VIPP moet gezien worden in het licht van de discussie over het digitale patiëntendossier. Een belangrijk politiek dossier waar de roep om regie door de overheid vanuit het zorgveld groot is.
Tot voor kort was het delen van medische informatie vaak omslachtig. Papieren overdrachten, faxen of PDF’s via e-mail waren de norm. Zelfs binnen dezelfde regio konden zorgverleners van verschillende instellingen niet bij elkaars gegevens. Patiënten moesten vaak zelf hun dossier opvragen. Een traag en frustrerend proces waar de meer mondigere patiënt, in een zorgveld dat ook steeds democratischer wordt, geen genoegen meer mee neemt.
Bovendien is die versnippering risicovol en inefficiënt. Belangrijke informatie bijvoorbeeld over medicatie kan ontbreken, fouten liggen op de loer en de patiënt staat onvoldoende centraal.
Twee sporen: patiënt én professional
Het interessante van de VIPP InZicht regeling is dat deze oog heeft voor twee sporen die parallel lopen:
Spoor 1 – Gegevensuitwisseling met de patiënt
In dit spoor stellen zorginstellingen medische informatie beschikbaar aan patiënten via een persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO). Denk aan medicatieoverzichten en behandelverslagen. Dit vergroot de regie van de patiënt die daarmee meer grip heeft op de eigen gezondheid.
Spoor 2 – Informatie-uitwisseling tussen zorgverleners
In het tweede spoor draait het om veilige, gestandaardiseerde uitwisseling van gegevens tussen instellingen. Denk aan de overdracht van medische gegevens van een organisatie in de ouderzorg aan de wijkverpleging, of tussen verschillende ziekenhuizen in een regio en de thuiszorg.
De resultaten in de verschillende “proeftuinen” spreken voor zich: standaardisatie in de communicatie tussen instellingen, meer overzicht in de soms complexe situatie van de patiënt en een betere samenwerking in de regio’s.
In totaal doen 87 instellingen mee aan de module PGO (‘spoor 1’) en 95 instellingen aan de module eOverdracht (‘spoor 2’). Om in aanmerking te komen voor subsidie moeten zij voldoen aan duidelijke technische en organisatorische eisen, zoals het behalen van geverifieerde mijlpalen voor gegevensuitwisseling en het succesvol aansluiten op de gestelde infrastructuren.
Impact: waar staan we nu?
De eerste resultaten laten zien dat de VIPP-regeling de maatschappelijke opgave van betere en efficiëntere zorg, waarbij de patiënt centraal staat, dichterbij brengt:
-
Zorginstellingen rapporteren kortere overdrachtstijden en minder administratieve druk.
-
Technische adoptie van ICT-standaarden is sterk toegenomen.
-
Professionals merken verbeterde samenwerking binnen (regionale) netwerken van zorginstellingen.
Tegelijkertijd zijn er ook uitdagingen. De integratie met bestaande patiëntendossiers (EPD’s) verloopt niet altijd vlekkeloos. De ‘Overheid’ en ICT blijkt vaak een lastige combinatie. En digitale informatie-uitwisseling vraagt om verandering in werkwijzen en dus ook om cultuurverandering, scholing en draagvlak.
Wat brengt de toekomst?
De verschillende VIPP-regelingen zijn inmiddels afgerond of lopen spoedig af, maar de beweging naar digitale gegevensuitwisseling gaat door. VIPP InZicht vormt dus niet alleen een subsidieprogramma, maar ook een vliegwiel voor structurele innovatie. Er ligt een duidelijke stip op de horizon: een zorglandschap waarin patiënten veilig toegang hebben tot hun gegevens, en waarin zorgverleners samenwerken op basis van volledige en actuele informatie.
VIPP InZicht laat zien dat subsidiebeleid méér kan zijn dan geld uitdelen. Het is een strategisch instrument om een complexe maar noodzakelijke transitie in gang te zetten. Dankzij deze regeling groeit de digitale volwassenheid van zorginstellingen, krijgen patiënten meer grip op hun gezondheid, en wordt samenwerking in de zorg eenvoudiger en effectiever.
De belofte van betere en efficiëntere zorg komt daarmee een stap dichterbij.








